ผมเคยเจอกับ ลี-อัญชลี อนันตวัฒน์ เพียงครั้งเดียว แถมครั้งนั้นยังเป็นการเจอแบบฉุกละหุกเพียงไม่กี่นาทีบนทางเชื่อมต่อรถไฟฟ้า สถานีสยาม บุคลิกอันโดดเด้ง เซอร์เรียล (เพื่อนของเธอเป็นคนนิยาม) ของลี ทำให้ผมเกิดอาการตื่นตาพอสมควร แต่นั่นเทียบไม่ได้เลยกับอาการตื่นใจที่ผมได้จากการท่องจักรวาลชวนฝันผ่านทางผลงานของเธอ