ไม่นานมานี้ผมถูกไหว้วานให้นำผลงาน “Root Lab” ของ ภีม อุมารี? ไปอัดทำเป็นโปสการ์ด ความซับซ้อนและรุนแรงของภาพนั้นกระตุ้นให้พนักงานของร้านเกิดความอยากรู้อยากเห็นกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เขาขยายภาพเข้าๆ ออกๆ ดูรายละเอียดภาพนานเกือบสิบนาที พร้อมโยนความสงสัยในรูปแบบของคำถามจำนวนมาก
ผมเคยเจอกับ ลี-อัญชลี อนันตวัฒน์ เพียงครั้งเดียว แถมครั้งนั้นยังเป็นการเจอแบบฉุกละหุกเพียงไม่กี่นาทีบนทางเชื่อมต่อรถไฟฟ้า สถานีสยาม บุคลิกอันโดดเด้ง เซอร์เรียล (เพื่อนของเธอเป็นคนนิยาม) ของลี ทำให้ผมเกิดอาการตื่นตาพอสมควร แต่นั่นเทียบไม่ได้เลยกับอาการตื่นใจที่ผมได้จากการท่องจักรวาลชวนฝันผ่านทางผลงานของเธอ